౧.
పరిత్రాణాయ సాధూనాం
వినాశాయచ దుశ్కృతాం
ధర్మ సంస్థాపనార్థాయ
సంభవామి యుగే యుగే
౨.
పాలకడలి వంటి పాండవాగ్రజు మదిన్
కోపాగ్ని రగిలి భగ్గుమనునాడు
గంధ గజేంద్రమ్ము కరణి భీముడు నిన్ను
నీ సహోదరుల మ్రందించు నాడు
పరమేశు నోర్చిన పార్ధుడు గాండీవ
మంది కర్ణుని దునుమాడు నాడు
మాయారణ విదుండు మా ఘటోత్కచుడు నీ
బలగమ్ము గంగలో కలుపు నాడు
ఎదిరి గెలువంగ నేర్తువే? ఇందరేల?
అభినవ త్రినేత్రమూర్తి వీరాభిమన్యు
డొక్కడే చాలు సంగరమోర్చి గెలువ
ఈ మహావీరులందెవ్వరేని యడ్డు
రారు, నిను గావగా లేరు రాజరాజ!
౩.
నీ సఖులన్, సహోదరుల, నిన్ను నిమేశములో వధిన్చి నే
నీ సభలో సమాధి యొనరింపగ జాలుదు, కాని మీ తలన్
వ్రాసె విధాత దుర్మృతిని పాండు కుమారుల చేత, లోక సం
త్రాసము నాపగా తరమె! తప్పదు యుద్ధము, బంధు నాశమున్
౪.
స్థాణుడె తోడుగా ప్రమధ సంఘముతో రణ సీమ నిల్చినన్
ద్రోణు నెదిర్చి మొగ్గరము ధూళిగ జేసెద, నాదు ధాటికిన్
త్రాణులు దప్పి పారు కురురాజును, కర్ణుని, దుస్ససేనునిన్
ప్రాణము తోడ బట్టికొని వచ్చెద! ఇచ్చెద మీకు కాన్కగా!
౫.
అనిమిశ, దైత్య, కింపురుశులాదిగ ఎవ్వరు వచ్చి గాచినన్
దునుముదు రేపు సైంధవుని, తోయజమిత్రుడు గ్రుంక కుండు ము
న్ను, నర వరేణ్యు ఇత్తెరగు నా కొనరిమ్పగ రాక యున్న, నే
ననలము సొచ్చువాడ, నృపులందరు చూడగ గాండివమ్ముతో!
౬.
యదా యదాహి ధర్మస్య గ్లానిర్భవతి భారత
అభ్యుత్థాన మధర్మస్య తదాత్మానం సృజామ్యహం
|
